سال‌ها بود که انتقال پول بین کشورها با مشکلات جدی همراه بود. وقتی یک شرکت در یک کشور می‌خواست برای طرف مقابلش در کشور دیگر پول بفرستد، معمولاً پول از چند بانک واسطه عبور می‌کرد، هر بانک کارمزد خودش را کم می‌کرد، زمان دقیق رسیدن پول مشخص نبود، فرستنده نمی‌دانست پول دقیقاً کجاست و تأیید رسمی وصول وجه هم گاهی با تأخیر انجام می‌شد. این وضعیت برای شرکت‌های بزرگ که روزانه میلیون‌ها دلار جابه‌جا می‌کنند، ریسک و هزینه زیادی ایجاد می‌کرد. در پاسخ به این مشکلات، SWIFT سیستم SWIFT gpi (Global Payments Innovation) را معرفی کرد. سوئیفت زیرساخت قدیمی را خراب نکرد، بلکه روی همان شبکه موجود یک لایه هوشمند اضافه کرد. مهم‌ترین نوآوری آن معرفی یک شناسه یکتای جهانی به نام UETR (Unique End-to-End Transaction Reference) بود. هر پرداخت یک کد ۳۶ کاراکتری منحصربه‌فرد دریافت می‌کند که مثل اثر انگشت دیجیتال آن تراکنش است و با این کد مسیر انتقال پول کاملاً قابل رهگیری می‌شود، مشخص است پول از کدام بانک عبور کرده، چه کارمزدی در هر مرحله کسر شده، چه زمانی به بانک مقصد رسیده و چه زمانی به حساب ذی‌نفع واریز شده است. به زبان ساده، دیگر پرداخت بین‌المللی جعبه سیاه نیست. طبق گزارش‌های رسمی سوئیفت تا سال ۲۰۲۶ حدود ۶۰ درصد پرداخت‌ها ظرف ۳۰ دقیقه اعتبار می‌شوند، بیش از ۹۰ درصد ظرف یک ساعت به بانک مقصد می‌رسند و تقریباً همه پرداخت‌ها ظرف ۲۴ ساعت تکمیل می‌شوند. نکته مهم این است که بیشتر تأخیرها در مرحله آخر یعنی بانک مقصد و سیستم داخلی کشور دریافت‌کننده اتفاق می‌افتد، نه در شبکه سوئیفت. برای شرکت‌های تجاری این سیستم به معنای رسیدن سریع‌تر پول، امکان مشاهده وضعیت پرداخت، شفاف بودن کارمزدها، مدیریت بهتر نقدینگی و کاهش پیگیری‌های تلفنی و ایمیلی است. برای بانک‌ها نیز باعث کاهش استعلام‌های مشتریان، تطبیق آسان‌تر حساب‌های نوسترو، مدیریت دقیق‌تر نقدینگی و کاهش ریسک عملیاتی شده است و در سطح کلان این شفافیت اعتماد به سیستم مالی جهانی را افزایش داده است. از نوامبر ۲۰۲۵ تقریباً همه پیام‌های سوئیفت به استاندارد جدید ISO 20022 مهاجرت کرده‌اند که باعث شده اطلاعات پرداخت ساخت‌یافته‌تر شود، خطاهای انسانی کاهش یابد، داده‌های بیشتری همراه هر تراکنش منتقل شود و رهگیری دقیق‌تر و هوشمندتر انجام گیرد و در حال حاضر قابلیت‌های جدید gpi فقط روی این فرمت توسعه می‌یابد. همچنین سوئیفت اعلام کرده در حال آزمایش دفترکل توزیع‌شده برای انتقال دارایی‌های توکنیزه‌شده است، به این معنا که در آینده ممکن است پرداخت‌های بین‌المللی به صورت ۲۴ ساعته و مبتنی بر فناوری‌های جدید انجام شوند اما همچنان در چارچوب شبکه بانکی رسمی. البته این سیستم بدون چالش نیست؛ بانک‌ها باید عضو فعال باشند و زیرساخت خود را ارتقا دهند، در برخی کشورها مانند کشورهایی که با تحریم مواجه‌اند مسیرها پیچیده‌تر است، هزینه پیاده‌سازی وجود دارد و رقابت با فین‌تک‌ها و استیبل‌کوین‌ها رو به افزایش است. با این حال SWIFT gpi اکنون استاندارد غالب پرداخت‌های فرامرزی است و پرداخت بین‌المللی را از یک سیستم کند، مبهم و چندروزه به سیستمی شفاف، قابل رهگیری و تقریباً لحظه‌ای تبدیل کرده است.